جوع و جانبازىّ و ذُلّ و غربتست * چون ازين بگذشت لا بد قربتست فقر اگرچه محض بىسرمايگيست * با خداوند جهان همسايگيست شد يقين كان مايهء بىمايگان * هم نگه دارد حقِ همسايگان * * * چنان‌كه گذشت ، از كتاب مفتاح فقط يك نسخهء خطى در جهان موجود است ؛ و نگارنده عكس اين نسخه را در اختيار دارد كه براى مركز اسناد دانشگاه تهران تهيه شده است . اين نسخه به خط نستعليق و در 247 برگ 5 / 15 * 22 و فاقد نام كاتب و تاريخ كتابت است . كيفيت نامطلوب نسخهء عكسى و فقدان نسخه‌هاى متعدد ، بازنويسى و تصحيح كتاب را بس دشوار ساخته بود ؛ با اين همه ، به لطف الهى توفيق يافته‌ام نسخه‌اى منقّح آماده نمايم و استفاده از اين كتاب را ، كه يادگار گران‌بهايى از عرفان جنوب ايران است براى مشتاقان آثار عرفانى ميسر سازم . در رسم خطّ كتاب ، به سياق نسخ كهنه ، حرف « چ » غالبا به صورت « ج » نوشته شده است . به مَثَل « چهل » ، « چوب » ، « جهل » و « جوب » نوشته شده . در بسيارى موارد حرف « ب » به جاى « پ » به كار رفته است . مثلا « پس » به صورت « بس » . بسيارى از « گ » ها به صورت « ك » ضبط شده . در موارد بسيارى « ه » غير ملفوظ حذف شده است ، يعنى « خان » به جاى « خانه » و « فايدها » به جاى « فايده‌ها » و « مطالع » به جاى « مطالعه » . نيز حرف « ت » ( كشيده ) در آخر كلمات به صورت تاء مربوطه ( « ة » ) نوشته است . من باب مثال « خلوة » به جاى « خلوت » . « ى » بدل كسره در آخر كلمات